plg_search_jcomments
Search SEO Glossary
Search - K2
Search - RSTickets! Pro Knowledgebase
جستجو -مجموعه ها
جستجو - تماس ها
جستجو - محتوا
جستجو - خبرخوان ها
جستجو - وب لینک ها
جستجو - دانلودها- فیلم و صوت
جستجو - مداخل
نویسنده مقاله: فخرالدين اصغري آق مشهدي , علي محمدزاده
منتشر شده در: مقالات و بررسيها
رتبه مقاله: علمی-پژوهشی
سال،شماره: زمستان 1385 , دوره 39 , شماره دفتر 82

چکیده:

يكي از شرايط صحت عقد مزارعه معلوم بودن مدت آن است. اگر مدت تعيين شده براي رسيدن محصول كافي باشد، ولي زراعت به علل طبيعي مانند تغيير هوا يا تاخير زارع در كاشتن بذر در آن مدت، نرسيده باشد نسبت به وضعيت زرع سه نظر در فقه مطرح شده است كه عبارتند از: ۱. ازاله زراعت بدون دادن ارش، ۲. ازاله زراعت با دادن ارش، ۳. ازاله زراعت بدون دادن ارش در صورت تقصير زارع و ابقاي زراعت با گرفتن اجرت المثل در صورت عدم تقصير زارع. در حقوق ايران، ماده ۵۴۰ قانون مدني، گر چه به طور مطلق، مقرر شده است كه مزارع ميتواند زراعت را ازاله يا آن را با اخذ اجرتالمثل ابقا كند، اما با توجه به اصل ۴۰ قانون اساسي، مواد ۱۷ و ۵۰۴ قانون مدني و ماده ۴۸ قانون اجراي احكام مدني در تفسير منطقي از ماده ۵۴۰ بايد حكم مندرج در ان را به موردي محدود دانست كه نرسيدن زراعت ناشي از تقصير زارع باشد. در غير اين صورت، مالك حق ازاله زراعت را ندارد و بايد با ابقاي زرع از زارع اجرتالمثل مطالبه كند.

كليد واژه:
ازاله، مزارعه، زراعت، اجرت المثل

pdf دانلود مقاله وضعیت زرع بعد از انقضای مدت مزارعه (229 KB)

مطالب مرتبط

لیست مطالب انتخابی

+

لیست انتخاب شده: علاقه مندی ها

هنوز چیزی انتخاب نکردید!